Aston Villa to klub, który przeszedł jedną z najbardziej dramatycznych transformacji w historii angielskiej piłki. Od siedmiu mistrzostw kraju i triumfu w Pucharze Europy, przez upadek aż do trzeciej ligi, po powrót na szczyt – rankingi Aston Villa odzwierciedlają niemal 150 lat futbolowych wzlotów i upadków. Dziś, w sezonie 2025/26, The Villans zajmują trzecie miejsce w Premier League i rywalizują w Lidze Mistrzów, potwierdzając, że odbudowa pozycji klubu z Birmingham nie jest tylko chwilową passą.
Historia rankingów tego klubu to opowieść o tym, jak potęga może się rozpaść, ale też o tym, że powrót na szczyt – choć wymaga lat cierpliwej pracy – jest możliwy. Dla każdego, kto dopiero zaczyna śledzić Aston Villa, kluczowe jest zrozumienie, skąd ten klub przyszedł i dlaczego jego obecna pozycja w rankingach ma tak wielkie znaczenie.
| # | Drużyna | M | PKT | Z | R | P | Bramki | +/- | Forma |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ArsenalLM | 29 | 64 | 19 | 7 | 3 | 58:22 | +36 | |
| 2 | Manchester CityLM | 28 | 59 | 18 | 5 | 5 | 57:25 | +32 | |
| 3 | Manchester UnitedLM | 28 | 51 | 14 | 9 | 5 | 50:38 | +12 | |
| 4 | Aston VillaLM | 28 | 51 | 15 | 6 | 7 | 38:30 | +8 | |
| 5 | LiverpoolLE | 28 | 48 | 14 | 6 | 8 | 47:37 | +10 | |
| 6 | ChelseaLK | 28 | 45 | 12 | 9 | 7 | 49:33 | +16 | |
| 7 | Brentford | 28 | 43 | 13 | 4 | 11 | 44:40 | +4 | |
| 8 | Everton | 28 | 40 | 11 | 7 | 10 | 32:33 | -1 | |
| 9 | Fulham | 28 | 40 | 12 | 4 | 12 | 40:42 | -2 | |
| 10 | Bournemouth | 28 | 39 | 9 | 12 | 7 | 44:46 | -2 | |
| 11 | Brighton | 28 | 37 | 9 | 10 | 9 | 38:35 | +3 | |
| 12 | Sunderland | 28 | 37 | 9 | 10 | 9 | 29:34 | -5 | |
| 13 | Newcastle United | 28 | 36 | 10 | 6 | 12 | 40:42 | -2 | |
| 14 | Crystal Palace | 28 | 35 | 9 | 8 | 11 | 30:34 | -4 | |
| 15 | Leeds United | 28 | 31 | 7 | 10 | 11 | 37:47 | -10 | |
| 16 | Tottenham Hotspur | 28 | 29 | 7 | 8 | 13 | 38:43 | -5 | |
| 17 | Nottingham Forest | 28 | 27 | 7 | 6 | 15 | 26:41 | -15 | |
| 18 | West Ham United↓ | 28 | 25 | 6 | 7 | 15 | 34:54 | -20 | |
| 19 | Burnley↓ | 28 | 19 | 4 | 7 | 17 | 32:56 | -24 | |
| 20 | Wolverhampton Wanderers↓ | 29 | 13 | 2 | 7 | 20 | 20:51 | -31 |
Początki potęgi – era George’a Ramsaya
Aston Villa rozegrała 115 sezonów od 1888-1889 do 2025-2026, co czyni klub jednym z najstarszych i najbardziej utytułowanych w Anglii. George Ramsay zdobył sześć mistrzostw ligi i sześć Pucharów Anglii, co uczyniło Aston Villa najbardziej utytułowanym klubem w Anglii – pozycję tę klub utrzymywał od lat 90. XIX wieku aż do lat 70. XX wieku.
Aston Villa była pierwszym klubem piłkarskim na świecie, który zatrudnił płatnego menedżera – George’a Ramsaya w 1886 roku. To właśnie pod jego wodzą klub zdominował angielską piłkę na przełomie wieków. George Ramsay kierował klubem przez 1327 meczów od sierpnia 1884 do 5 maja 1926 roku, będąc najdłużej służącym menedżerem w historii Villa.
Bilans ligowy Aston Villa: 1813 zwycięstw, 1060 remisów, 1590 porażek w 115 sezonach
W tamtych czasach pozycja Aston Villa w rankingach angielskiej piłki była niekwestionowana. Klub nie tylko wygrywał trofea, ale też wyznaczał standardy – Villa Park gościł więcej półfinałów Pucharu Anglii niż jakikolwiek inny stadion – 55 do dziś.
Rekordowy sezon 1930-31
Choć era Ramsaya dobiegła końca w 1926 roku, lata 30. przyniosły jeszcze jeden spektakularny moment w historii rankingów Villa. W sezonie 1930-31 Villa Park był świadkiem ofensywnego futbolu – 128 goli strzelonych w 42 meczach pozostaje rekordem najwyższej klasy rozgrywkowej do dziś.
Niezwykłe 49 bramek ligowych w tym sezonie zdobył środkowy napastnik Tom 'Pongo’ Waring, a kolejne 30 skrzydłowy Eric Houghton. Mimo tego ofensywnego show, Villa zajęła drugie miejsce w lidze w sezonach 1930-31 i 1932-33, przegrywając rywalizację z Arsenalem.
| Sezon | Pozycja | Bramki zdobyte | Najlepszy strzelec |
|---|---|---|---|
| 1930-31 | 2. miejsce | 128 | Tom Waring (49) |
| 1932-33 | 2. miejsce | – | – |
Ten rekord pokazuje, jak wysoko w rankingach Aston Villa plasowała się jeszcze na początku lat 30. Niestety, był to ostatni błysk przed długim okresem spadku formy.
Pierwsza degradacja i koniec hegemonii
Klub powołał Jimmy’ego McMullana na menedżera w 1934 roku, jednak posunięcie to okazało się katastrofalne, skutkując pierwszą degradacją Villa w historii w sezonie 1935-36 po 48 latach w najwyższej klasie rozgrywkowej. To był szok dla całego angielskiego futbolu.
Villa miała ogromne problemy w obronie: straciła 110 bramek w 42 meczach, w tym 7 od Teda Drake’a z Arsenalu w haniebnej porażce 1-7 na Villa Park. Klub dokonał siedmiu transferów i wydał oszałamiającą jak na tamte czasy kwotę 35 500 funtów, próbując za wszelką cenę utrzymać się w lidze, ale nie udało się wykupić z kłopotów.
Pozycja Aston Villa w rankingach angielskiej piłki gwałtownie spadła. Aston Villa, wówczas jeden z najbardziej znanych i utytułowanych klubów w światowym futbolu, spadła w 1936 roku po raz pierwszy w historii. Po degradacji do drugiej ligi zarząd sprowadził z powrotem starzejącego się byłego prezesa klubu Freda Rindera, który po powrocie powiedział: „Villa była wielkim klubem, nadal jest wielkim klubem i zawsze będzie wielkim klubem”.
Lata 50. i 60. – niestabilność i kolejny spadek
Mimo że przed sezonem ledwo uniknęli degradacji, pierwsze trofeum Aston Villa od 37 lat przyszło w sezonie 1956-57, kiedy były gracz Villa Eric Houghton poprowadził klub do rekordowego siódmego zwycięstwa w finale Pucharu Anglii, pokonując 'Busby Babes’ z Manchesteru United 2-1.
Jednak sukces w Pucharze nie przełożył się na stabilną pozycję w rankingu ligowym. Zespół nadal miał problemy z regularnością w lidze, co doprowadziło do zwolnienia Erica Houghtona w grudniu 1958 roku. Jego następca Joe Mercer nie zdołał zapobiec degradacji klubu po raz drugi w historii w sezonie 1958-59.
Pod kierownictwem Mercera Villa wróciła do najwyższej klasy rozgrywkowej w 1960 roku jako mistrz drugiej ligi z utalentowanym młodym zespołem znanym jako 'Mercer’s Minors’. W następnym sezonie Aston Villa została pierwszym zespołem, który wygrał Puchar Ligi Angielskiej.
Najciemniejsza godzina – trzecia liga
Klub rozpoczął swój pierwszy spadek w połowie lat 30.; lata 40. i 50. były generalnie okresem przeciętności, po którym nastąpił gwałtowny spadek w latach 60., który zakończył się przejęciem klubu przez Douga Ellisa w 1968 roku i pierwszą i jedyną degradacją Villa do trzeciego poziomu angielskiego futbolu w sezonie 1969-70.
To był absolutny dołek w rankingach Aston Villa. Klub, który jeszcze kilkadziesiąt lat wcześniej był hegemonem angielskiej piłki, znalazł się dwa poziomy niżej. Dla fanów było to upokorzenie, ale też moment, który zmobilizował klub do działania.
Spadek do trzeciej ligi w 1970 roku był najniższym punktem w historii klubu z Birmingham
Pozycja w rankingu angielskich klubów nigdy nie była gorsza. Villa musiała odbudowywać się od podstaw, konkurując z zespołami, z którymi nigdy wcześniej nie grała na równym poziomie.
Odbudowa pod Ronem Saundersem
Po nowym dnie dla klubu związanym z degradacją do trzeciej ligi w 1970 roku, Villa otworzyła nowy rozdział, powołując Rona Saundersa na trenera. Byli z powrotem w pierwszej lidze do 1975 roku, w tym samym roku, w którym wygrali kolejny Puchar Ligi.
Dzięki umiejętności Saundersa w dostrzeganiu dobrych graczy i jego słynnemu podejściu „bez bzdur” do trenowania, passa dobrych wyników Villa trwała do lat 80. Ranking Aston Villa systematycznie rósł – klub powracał do elity angielskiej piłki.
Villa wróciła do elity od połowy lat 70. pod kierownictwem menedżera Rona Saundersa, który poprowadził klub do siódmego tytułu mistrza najwyższej klasy rozgrywkowej w sezonie 1980-81. Po 71 latach czekania Villa była znów na szczycie angielskiego futbolu.
Szczyt Europy – triumf 1982 roku
Villa stała się zaledwie czwartym angielskim klubem, który zdobył Puchar Europy/Ligę Mistrzów w sezonie 1981-82, a następnie Superpuchar Europy w 1982 roku. To był absolutny szczyt w rankingach Aston Villa – klub był najlepszy nie tylko w Anglii, ale i w Europie.
Po zwycięstwie w Pucharze Ligi w 1977 roku i nieoczekiwanym tytule pierwszej ligi w 1981, Villa wygrała swój pierwszy i jedyny Puchar Europy w 1982 roku, szokując faworyzowany Bayern Monachium w finale. Jednym z bohaterów był rezerwowy bramkarz Nigel Spink, który zastąpił Jimmy’ego Rimmera na początku meczu i wykonał kilka zdumiewających obron.
| Rok | Trofeum | Przeciwnik w finale | Wynik |
|---|---|---|---|
| 1981 | Mistrzostwo Anglii | – | – |
| 1982 | Puchar Europy | Bayern Monachium | 1-0 |
| 1982 | Superpuchar Europy | – | – |
Ostatni triumf odbył się jednak bez Rona Saundersa jako trenera. Kilka miesięcy wcześniej, po sporze z prezesem Ronem Bendallem w czasie, gdy zespół miał negatywny trend w lidze, Ron Saunders zdecydował się zrezygnować. Mimo to, fundamenty pod sukces zbudował właśnie on.
Era Premier League – wzloty i upadki
Aston Villa była członkiem założycielem Premier League w 1992 roku, jednym z zaledwie trzech klubów, które były członkami założycielskimi zarówno Football League, jak i Premier League. To pokazuje historyczne znaczenie klubu dla angielskiej piłki.
Era Premier League była wypełniona wzlotami i upadkami dla Villa – zajęli drugie miejsce w 1993 roku i ostatnie w 2016. Udało im się zdobyć jeszcze dwa Puchary Ligi w 1994 i 1996 roku. Pozycja Aston Villa w rankingu Premier League była niestabilna – od walki o czołówkę do zagrożenia spadkiem.
Ostatnim krajowym trofeum Villa był Puchar Ligi zdobyty w 1996 roku
Najwyższą opłatą transferową otrzymaną przez klub było 100 milionów funtów zapłacone przez Manchester City za Jacka Grealischa w sierpniu 2021 roku. Sprzedaż ta była wówczas rekordem transferowym w Wielkiej Brytanii. To pokazuje, że nawet w trudnych czasach Villa potrafiła wyprodukować światowej klasy zawodników.
Degradacja 2016 i nowi właściciele
W 2016 roku chiński biznesmen Tony Xia został nowym właścicielem klubu. Era Tony’ego Xia okazała się burzliwa, kulminując degradacją do Championship w 2016 roku. Ranking Aston Villa znów drastycznie spadł – po latach w Premier League klub znalazł się poziom niżej.
Najmniej bramek ligowych strzelonych w sezonie: 27 goli w 38 meczach w sezonie 2015-16 w Premier League – to statystyka, która idealnie pokazuje, jak słaba była Villa tuż przed degradacją.
Po okresie odbudowy Aston Villa zapewniła sobie awans z powrotem do Premier League w 2019 roku przez baraże. W 2018 roku klub został przejęty przez NSWE, firmę należącą do egipskiego biznesmena Nassefa Sawirisa i amerykańskiego biznesmena Wesa Edensa.
Współczesna odbudowa pozycji
Pod ich własnością Aston Villa doświadczyła odrodzenia, kulminującego silnymi wynikami w Premier League i zdobyciem UEFA Europa Conference League w 2024 roku, co oznaczało pierwsze wielkie europejskie trofeum od ponad czterech dekad. To był przełomowy moment w odbudowie pozycji Villa w rankingach europejskich.
W sezonie 2025/26 Aston Villa ma bilans 15 zwycięstw, 6 remisów i 7 porażek, zajmując 3. miejsce w Premier League. To najlepsza pozycja rankingowa Villa od dekad, potwierdzająca, że klub wrócił do elity angielskiego futbolu.
| Sezon | Pozycja w lidze | Rozgrywki europejskie | Kluczowe wydarzenia |
|---|---|---|---|
| 2015/16 | 20. (degradacja) | – | Koniec ery w Premier League |
| 2018/19 | Championship – awans | – | Powrót przez baraże |
| 2023/24 | – | Zwycięstwo w Conference League | Pierwsze europejskie trofeum od 1982 |
| 2025/26 | 3. miejsce (na dzień 1.03.2026) | Liga Mistrzów | Udział w Champions League |
Najwyższą początkową opłatą, jaką Aston Villa kiedykolwiek zapłaciła za zawodnika, było 50 milionów funtów za belgijskiego pomocnika Amadou Onanę z Evertonu w lipcu 2024 roku. To pokazuje ambicje klubu i gotowość do inwestowania w jakość.
Rankingi międzynarodowe i europejskie
Według Football Database, Aston Villa zajmuje 12. miejsce w rankingu światowym, 12. w rankingu europejskim i 4. w rankingu angielskim. To imponująca pozycja, biorąc pod uwagę, że jeszcze kilka lat temu klub grał w Championship.
Pozycja Aston Villa w rankingach UEFA również znacząco wzrosła dzięki występom w europejskich pucharach. W sezonie 2024/25 Villa dotarła do ćwierćfinału Ligi Mistrzów, wygrywając 8 z 12 meczów, co było najlepszym wynikiem klubu w tych rozgrywkach od triumfu w 1982 roku.
Rekordy i statystyki klubowe
Historia rankingów Aston Villa to też historia imponujących rekordów indywidualnych i klubowych. Rekordowe zwycięstwo w Football League: 12-2 z Accrington 12 marca 1892 roku, choć rekordowe zwycięstwo w Premier League to 7-1 z Wimbledon 11 lutego 1995 roku.
- Rekordowe zwycięstwo w Pucharze Anglii: 13-0 z Wednesbury Old Athletic w 1. rundzie 3 października 1886 roku
- Rekordowa porażka: 0-8 z Chelsea w Premier League 23 grudnia 2012 roku
- Najmłodszy zawodnik pierwszego zespołu: Andy Hunter, 15 lat i 134 dni
- Najstarszy zawodnik pierwszego zespołu: Brad Friedel, 40 lat i 4 dni
Wśród reprezentantów kraju grających dla Villa, John McGinn zdobył 74 caps dla Szkocji między 2018 a dzisiaj, a Emiliano Martinez 57 caps dla Argentyny między 2021 a dzisiaj. Martinez, zdobywca Mistrzostw Świata 2022, to symbol nowej ery Villa – klub znów przyciąga gwiazdy światowego formatu.
Perspektywy i wnioski
Rankingi Aston Villa przeszły pełne koło – od hegemonii w erze wiktoriańskiej, przez upadek do trzeciej ligi, po powrót do europejskiej elity. Obecna pozycja w rankingu Premier League i udział w Lidze Mistrzów to nie przypadek, ale efekt przemyślanej strategii właścicieli NSWE.
Klub pokazał, że nawet po najgłębszym upadku możliwy jest powrót na szczyt. Kluczem była stabilność finansowa, mądre zarządzanie i cierpliwość w budowaniu zespołu. Pozycja Aston Villa w rankingach angielskich i europejskich klubów systematycznie rośnie, a prognozy na przyszłość są optymistyczne.
Dla kibiców, którzy pamiętają czasy trzeciej ligi czy haniebną degradację z 2016 roku, obecny ranking Villa w czołówce Premier League to spełnienie marzeń. Dla młodszych fanów to naturalna pozycja klubu, który wrócił tam, gdzie jego miejsce – wśród najlepszych w Anglii i Europie.
Historia rankingów Aston Villa to przypomnienie, że w futbolu nic nie jest dane na zawsze. Potęga może się rozpaść w kilka lat, ale odbudowa – choć wymaga dekady ciężkiej pracy – jest możliwa. Villa Park znów gości najlepsze zespoły Europy, a ranking klubu z Birmingham ponownie odzwierciedla jego historyczne znaczenie dla angielskiej piłki.