Arsenal Football Club to jeden z najbardziej utytułowanych klubów w historii angielskiej piłki. Historia Kanonierów pełna jest wzlotów i upadków, a ostatnie trzy dekady przyniosły zarówno spektakularne sukcesy ery Wengera, jak i bolesną przebudowę zakończoną powrotem na szczyt pod wodzą Mikela Artety. Pozycja Arsenalu w rankingach Premier League i europejskich odzwierciedla dynamikę zmian, jakie przeszedł klub od lat 90. do dziś.
Złota era Wengera – dominacja w rankingach (1996-2006)
Przyjście Arsène’a Wengera we wrześniu 1996 roku całkowicie zmieniło oblicze Arsenalu. Francuz, którego przywitał słynny nagłówek „Arsène Who?”, szybko udowodnił swoją wartość. W sezonie 1997/98 poprowadził zespół do pierwszego tytułu mistrzowskiego w Premier League, inaugurując erę dominacji w rankingach angielskiej piłki.
Arsenal notował top 4 w Premier League przez 20 kolejnych sezonów pod wodzą Wengera – osiągnięcie, które do dziś pozostaje nieosiągalne dla większości klubów. W pierwszej dekadzie pracy Francuza, Kanonierzy zdobyli trzy tytuły mistrzowskie Premier League oraz siedem Pucharów Anglii, co czyniło z nich jedną z najpotężniejszych sił w Anglii.
Wenger poprowadził Arsenal w 828 meczach Premier League – najwięcej spośród wszystkich menedżerów w historii rozgrywek, 18 więcej niż Sir Alex Ferguson
Szczyt osiągnięć przyszedł w sezonie 2003/04, kiedy Arsenal jako „The Invincibles” przeszedł cały sezon ligowy bez porażki, czego w angielskiej piłce dokonano tylko raz wcześniej – w 1888/89 przez Preston North End. Ta seria 49 meczów bez porażki stała się legendą i do dziś stanowi niedościgniony rekord w erze Premier League.
| Sezon | Pozycja w lidze | Punkty | Trofea |
|---|---|---|---|
| 1997/98 | 1. | 78 | Premier League + FA Cup |
| 2001/02 | 1. | 87 | Premier League + FA Cup |
| 2003/04 | 1. | 90 | Premier League (Invincibles) |
| 2004/05 | 2. | 83 | FA Cup |
Przeprowadzka do Emirates i spadek w rankingach (2006-2014)
Rok 2006 przyniósł przełomową zmianę – przeprowadzkę do nowego stadionu Emirates Stadium, który Wenger sam pomógł ukształtować. Choć obiekt był nowoczesny i imponujący, koszty budowy znacząco ograniczyły możliwości transferowe klubu. Arsenal z pretendenta do tytułu stał się „tylko” kandydatem do top 4.
Arsenal nie zdobył żadnego trofeum od momentu przeprowadzki na Emirates Stadium na początku sezonu 2006/07 – ta passa trwała dziewięć długich lat. W rankingach Premier League Kanonierzy ustabilizowali się na pozycjach 3-4, regularnie kwalifikując się do Ligi Mistrzów, ale tracąc szansę na walkę o najwyższe cele.
Sezon 2007/08 pokazał paradoks tego okresu. Nowy duet napastników – Emmanuel Adebayor i Eduardo Silva – wyprowadził Arsenal na czołową pozycję w tabeli w lutym, awansując również do ćwierćfinałów Ligi Mistrzów i FA Cup. Jednak poważna kontuzja nogi Eduardo w meczu z Birmingham City doprowadziła do całkowitego załamania formy.
Procent wygranych Arsenal po przeprowadzce na Emirates spadł nieznacznie z 58% do 57%, a średnia bramek wzrosła z 1.8 do 1.9 na mecz
Statystyki Wengera – liczby, które robią wrażenie
Mimo braku trofeów, liczby z całej ery Wengera pozostają imponujące. Arsenal wygrał 716 meczów pod wodzą Francuza, co dało mu współczynnik wygranych na poziomie 57,98 procent. Zespół strzelił 2298 goli w tych spotkaniach, średnio 1,86 bramki na mecz.
Wenger jest najbardziej utytułowanym menedżerem w historii FA Cup – wygrał te rozgrywki siedmiokrotnie, wyprzedzając George’a Ramseya z Aston Villi, który zdobył je sześć razy. To osiągnięcie pokazuje, że nawet w trudniejszych latach, Arsenal Wengera potrafił sięgać po trofea.
Ostatnie lata Wengera – powrót pucharów, ale frustracja w lidze (2014-2018)
Sezon 2013/14 przyniósł przełom. Wenger poprowadził Arsenal do kolejnego sukcesu w FA Cup po dziewięciu latach bez trofeów. Następnie zespół obronił puchar w kolejnym roku, a zwycięstwo nad Chelsea w finale 2017 roku uczyniło Wengera najbardziej utytułowanym menedżerem w historii rozgrywek z siedmioma trofeami.
Jednak w rankingach Premier League sytuacja się pogarszała. W 2017 roku, mimo zdobycia rekordowego siódmego FA Cup, Wenger po raz pierwszy w karierze nie zakończył sezonu w top 4, a druzgocąca porażka 2-10 w dwumeczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium była kolejnym ciosem.
Sezon 2015/16 szczególnie boleśnie zapisał się w pamięci kibiców. Po wygranej 2-1 z Leicester City w Walentynki, Arsenal był punktem za Lisami z meczem zaległym i całym impetem. Jednak porażki z Manchester United i Swansea w kolejnych dwóch spotkaniach pozwoliły Leicester na stworzenie bajki, a Kanonierzy musieli zadowolić się drugim miejscem.
| Sezon | Pozycja | Punkty | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 2013/14 | 4. | 79 | Koniec 9-letniej passy bez trofeów (FA Cup) |
| 2014/15 | 3. | 75 | Obrona FA Cup |
| 2015/16 | 2. | 71 | Stracona szansa na tytuł |
| 2016/17 | 5. | 75 | Pierwszy raz poza top 4 |
| 2017/18 | 6. | 63 | Ostatni sezon Wengera |
20 kwietnia 2018 roku Wenger ogłosił, że ustąpi ze stanowiska menedżera Arsenalu po zakończeniu sezonu 2017/18. Poprowadził łącznie 1235 meczów Arsenalu – znacznie więcej niż Bertie Mee na drugim miejscu (540) i George Graham na trzecim (460). Era, która trwała ponad dwie dekady, dobiegła końca.
Trudna przebudowa – era Emery’ego i początek Artety (2018-2021)
Po przeprowadzeniu gruntownej zmiany w modelu operacyjnym klubu, Hiszpan Unai Emery został ogłoszony nowym trenerem 23 maja 2018 roku. Emery miał trudne zadanie – zastąpić legendę i przywrócić Arsenal do europejskiej elity. Choć w pierwszym sezonie doprowadził zespół do finału Ligi Europy, pozycja Arsenalu w rankingach Premier League nie poprawiła się znacząco.
W grudniu 2019 roku, po serii rozczarowujących wyników, Emery został zwolniony. Jego miejsce zajął Mikel Arteta, hiszpański menedżer i były zawodnik Arsenalu, który wcześniej pracował jako asystent Pepa Guardioli w Manchester City.
Początek kadencji Artety był trudny. Po zajmowaniu czwartego miejsca przez większą część drugiej połowy sezonu 2021/22, kolejne porażki z Tottenham i Newcastle w końcówce rozgrywek sprawiły, że Arsenal spadł na 5. pozycję w końcowej tabeli, co oznaczało kwalifikację do Ligi Europy zamiast Ligi Mistrzów.
Odrodzenie pod Artetą – walka o szczyt rankingów (2022-2025)
Sezon 2022/23 przyniósł spektakularną zmianę. Arsenal rozpoczął kampanię od wygranej 2-0 z Crystal Palace 5 sierpnia 2022 roku – było to 50. ligowe zwycięstwo Artety jako szefa Arsenalu, dzięki czemu stał się drugim najszybszym menedżerem osiągającym 50 wygranych w lidze dla klubu po Arsène Wengerze.
Kanonierzy przez większą część sezonu prowadzili w tabeli Premier League, ale ostatecznie mimo wygranej 2-1 z Evertonem w ostatnim dniu sezonu, Arsenal zakończył rozgrywki jako wicemistrz za Manchester City, tracąc dwa punkty.
12 maja 2024 roku Arsenal pokonał Manchester United 1-0 na Old Trafford, zdobywając 27. zwycięstwo w kampanii 2023/24 – najwięcej w 38-meczowym sezonie w historii klubu, bijąc rekord Invincibles z sezonu 2003/04
Sezon 2023/24 był jeszcze lepszy pod względem liczb. Arsenal zdobył niewiarygodne 89 punktów, co w większości sezonów zapewniłoby tytuł mistrzowski. Jednak ponownie Manchester City okazał się lepszy. Arsenal po raz drugi z rzędu zakończył sezon jako wicemistrz, tracąc dwa punkty do City.
Sezon 2024/25 – trzecie wicemistrzostwo i historyczny wynik
Pod kierunkiem Mikela Artety w piątym pełnym sezonie, Arsenal zakończył rozgrwki jako wicemistrz Premier League po raz trzeci z rzędu i dotarł do półfinału Ligi Mistrzów po raz pierwszy od sezonu 2008/09. Zespół Artety stał się pierwszym klubem, który dwukrotnie w historii angielskiej piłki był wicemistrzem przez trzy kolejne sezony – wcześniej dokonali tego w latach 1999-2001.
Po raz drugi z rzędu Arsenal miał najlepszą defensywę w lidze, tracąc zaledwie 34 bramki. Jednak problemy w ofensywie były widoczne – Kai Havertz został królem strzelców zespołu w lidze z zaledwie dziewięcioma golami, co było pierwszym przypadkiem od sezonu 1923/24, kiedy żaden zawodnik Arsenalu nie zdobył przynajmniej 10 bramek ligowych.
W Lidze Mistrzów Arsenal pokazał swoją siłę. Kanonierzy pokonali 5-1 w dwumeczu obrońców tytułu Real Madryt w ćwierćfinale, docierając do półfinału rozgrywek po raz pierwszy od 2008/09. Po porażce 1-3 w dwumeczu z Paris Saint-Germain, drużyna Artety odpadła na etapie półfinału.
| Sezon | Pozycja PL | Punkty | Liga Mistrzów | Wyróżnienia |
|---|---|---|---|---|
| 2022/23 | 2. | 84 | – | Powrót do top 2 |
| 2023/24 | 2. | 89 | Ćwierćfinał | Rekord zwycięstw w sezonie (27) |
| 2024/25 | 2. | – | Półfinał | Najlepsza defensywa PL, wygrana z Realem |
Rankingi historyczne i pozycja Arsenalu w Europie
Arsenal pozostaje jednym z najbardziej utytułowanych klubów w historii angielskiej piłki. Pozycja Arsenalu w rankingach historycznych Premier League jest imponująca – klub należy do „wielkiej szóstki” i pozostaje jednym z zaledwie sześciu zespołów, które nigdy nie spadły z Premier League od jej powstania w 1992 roku.
W rankingach europejskich Arsenal utrzymuje wysoką pozycję dzięki regularnym występom w Lidze Mistrzów. Choć klub nigdy nie wygrał Champions League (najbliżej był w 2006 roku, przegrywając finał z Barceloną 1-2), sezon 2024/25 był ich 39. europejską kampanią.
Najważniejsze osiągnięcia w liczbach
- 13 tytułów mistrzowskich w historii klubu (3 w erze Premier League)
- 14 Pucharów Anglii – rekord wszech czasów
- 49 meczów bez porażki – seria Invincibles (2003-2004)
- 20 kolejnych sezonów w top 4 pod Wengerem (1996-2016)
- 3 kolejne wicemistrzostwa pod Artetą (2022/23, 2023/24, 2024/25)
W swoich pierwszych 200 meczach Premier League jako menedżer Arsenalu, Arteta wygrał 118 razy – osiem więcej niż Arsène Wenger na tym samym etapie (110). To pokazuje, że Hiszpan może dorównać, a nawet przewyższyć osiągnięcia swojego poprzednika.
Pozycja Arsenalu w rankingach na sezon 2025/26
Rozpoczynając sezon 2025/26, Arsenal znajduje się w mocnej pozycji. Kanonierzy zajmują 2. miejsce w tabeli Premier League i są w gronie kandydatów do Ligi Mistrzów. Klub konsekwentnie buduje kadrę, która ma szansę wreszcie przełamać klątwę wicemistrzostwa.
12 września 2024 roku Arteta przedłużył kontrakt, aby pozostać menedżerem Arsenalu przez kolejne trzy lata, co daje stabilność i perspektywę długoterminowego planowania. 28 stycznia 2026 roku Arteta zdobył swoje 200. zwycięstwo z klubem w meczu Ligi Mistrzów wygranym 3-2 z Kairat.
Arsenal był trzecim najmłodszym zespołem w Premier League 2023/24 ze średnim wiekiem startowej jedenastki wynoszącym 25 lat i 158 dni
Wyzwania i perspektywy rankingowe
Głównym wyzwaniem dla Arsenalu pozostaje przełamanie dominacji Manchester City w walce o tytuł. Trzy kolejne wicemistrzostwa to z jednej strony dowód konsekwentnej pracy i wysokiego poziomu, z drugiej frustrujące przypomnienie, że do celu wciąż brakuje jednego kroku.
Problemy ofensywne z sezonu 2024/25 muszą zostać rozwiązane. Brak napastnika regularnie zdobywającego ponad 20 bramek w sezonie jest widoczną słabością w porównaniu do rywali. Manchester City ma Erlinga Haalanda, Liverpool miał Mohameda Salaha – Arsenal potrzebuje swojego snajpera.
Defensywa pozostaje mocną stroną – dwukrotne z rzędu najlepsze wyniki w Premier League pod względem straconych bramek to fundament, na którym można budować. Młody zespół, doświadczenie zdobyte w walkach o tytuł i stabilność na ławce trenerskiej dają nadzieję, że Arsenal wkrótce wróci na szczyt rankingów nie tylko w Anglii, ale i w Europie.
Podsumowanie – od Wengera przez kryzys do Artety
Historia rankingów Arsenalu w ostatnich trzech dekadach to fascynująca opowieść o wzlotach i upadkach. Era Wengera przyniosła złote lata z trzema tytułami i legendarną serią Invincibles. Późniejsze lata pokazały, jak trudno utrzymać się na szczycie w coraz bardziej konkurencyjnej lidze.
Przebudowa po odejściu Francuza była bolesna – spadek na 5-6. miejsce w tabeli, brak Ligi Mistrzów, frustracja kibiców. Jednak Mikel Arteta systematycznie odbudowywał pozycję klubu w rankingach Premier League. Trzy kolejne sezony jako wicemistrz, powrót do półfinału Ligi Mistrzów, młody i perspektywiczny zespół – wszystko to wskazuje, że Arsenal wraca do elity.
Pozycja Arsenalu w rankingach angielskiej piłki pozostaje wysoka. Klub jest stałym bywalcem top 4, regularnie gra w Lidze Mistrzów i walczy o najwyższe cele. Choć tytuł mistrzowski wciąż umyka, kierunek jest właściwy. Arsenal Artety to zespół, który może zdominować angielską piłkę w najbliższych latach – podobnie jak zrobił to Arsenal Wengera dwie dekady temu.